04 NOVEMBER 2014 | TEKST: VALERIE DONSWIJK | FOTOGRAFIE: JARNO KRAAYVANGER
JUNI.2015
Open Boot
 De avontuur
Almelose Kanaal
 Tijdstip volgt!
Binnenkort inschrijven

Sprookje van 1001 nacht in Zwolse water: schip De Avontuur

Sprookjesboot, boot van captain Nemo, piratenschip: een greep uit de benamingen die de boot van de 58-jarige Ansfried Zwaagstra krijgt van voorbijgangers. Regelmatig blijven er mensen staan om naar zijn boot, die in het Almelose Kanaal ligt, te kijken. Vervelend vindt hij dat niet. Alleen maar leuk. “Ik geniet dagelijks van de reacties van mensen die langs fietsen of staan te kijken. Het is leuk om te zien hoe mensen er op reageren en er plezier aan beleven. Ik hoor ze zichzelf hardop afvragen of er écht iemand op woont. ‘Ongelooflijk’ zeggen ze dan.”

Het is namelijk een aparte verschijning, de Zeeuwse Klipper waar Ansfried al vijfentwintig jaar op woont. De Avontuur is een tweemaster uit 1896 van zevendertig meter lang, die in 1928 werd omgebouwd tot motorschip. Nadat zijn eerste boot “ingericht als psychedelische Efteling, ja schrijf dat maar letterlijk op” afbrandde toen hij op vakantie was - degene die oppaste “vergiste zich in het temperament van de houtkachel” – zocht Ansfried een nieuw onderkomen voor op zijn ligplaats. “Dit schip lag te zinken in Kampen. Toen ik het zag was het een half gezonken ruïne. Het was van een exploitant van toeristenboten die het wilde ombouwen tot een boot voor fietsvakanties. Maar daar had hij eigenlijk geen geld voor en toen begon het ook nog eens te zinken door de regen én er werd brand in gesticht. De eigenaar werd op de hielen gezeten door de gemeente Kampen die het schip daar weg wilde hebben. Een aantal mensen hadden al eens aangeboden om het van hem over te kopen, maar daar wilde hij niet aan. Totdat ik dus langs kwam, ik was getipt door vrienden om eens te gaan kijken. Ik mocht het voor de oud-ijzerprijs meenemen. En toen zat ik er aan vast.”



woonboot Zwolle
“Ik mocht het voor de oud-ijzerprijs meenemen. En toen zat ik er aan vast.”
Verliefd op de exotische uitstraling

“Het was een vreselijk mooi schip. Ik was gewoon verliefd geworden op dat ding. Zonder me te realiseren hoe dat mijn leven zou sturen en hoeveel tijd het in beslag zou nemen om het te verbouwen. Ik besefte niet dat het een eindeloze klus zou zijn.” Ansfried is namelijk al meer dan twintig jaar bezig met de verbouwing van zijn boot. “De buitenkant heb ik ontworpen met de bedoeling om er het profiel van een mythische burcht van te maken en er mondiale elementen in terug te laten komen. Er zit een rondboog in, een piramide, torentjes en dakjes en de stuurhut heeft Arabische elementen. Je kunt het zien als een horizonlijn van een exotische stad. Ik ben niet gek op het woordje ‘trots’, maar de buitenkant: daar ben ik tevreden over.” 



woonboot Zwolle
Rondlopen in chaos

Niet alleen de buitenkant van de boot ziet er exotisch uit. Wie binnen stapt is niet meer in Zwolle, maar beland in een sprookje van 1001 nacht. In de ruimte onder de stuurhut heeft Ansfried een keuken gemaakt, met een klein aanrecht en een houtkachel waar hij op kookt. Overal hangen en liggen Perzische tapijten, op een tafel ligt een doodshoofd en een antieke bijl, op de grond een dienblad met een Oosterse theeset en aan het plafond hangt een opgezette adelaar. In het ruim heeft Ansfried een woon/slaapvertrek ingericht met een Chesterfield bank en dito stoel. Ook heeft hij een soort altaar gemaakt door een huisje om een schilderij te bouwen. Achter dit altaar heeft hij een knusse slaaphoek gecreëerd door een aantal roodgekleurde doeken op te hangen zodat hij in een soort bedstede ligt. “Ik houd heel erg van Oosterse, middeleeuwse sferen en landen zoals India. De nieuwe wereld, die doet zeer aan mijn ogen en straalt kilte uit. Ik loop graag in chaos. Daar voel ik me fijn in en word ik rustig. Ik moet die troep om me heen hebben. Maar, wel op een plekje. Ik kan het niet zomaar van me afgooien. Ik houd wel van wat ordening. De meeste spullen komen van rommelmarkten of heb ik meegenomen van reizen die ik gemaakt heb.”

Vrij en toch gevangen

Als Ansfried thuiskomt van een reis, voelt hij zich blij als hij zijn boot ziet liggen. “Dan ben ik blij dat ik weer alleen ben en rustig op mijn boot kan zitten. Ja, dan ben ik blij dat ik thuis ben.” In schril contrast met het plezier die hij en anderen aan zijn boot beleven staat de boot voor hem ook gelijk aan een gevangenis. “Een schizofrene combinatie van vrijheid en gevangenschap. Ik sta mezelf niet toe te genieten en leuke dingen te doen. De boot is groot en er moet nog veel werk verzet worden. Ik moet van mezelf dus altijd iets nuttigs doen en onderhoud plegen. Daarom is het zo fijn om mensen over te vloer te krijgen die hier nog nooit zijn geweest. Die zien dat filmdecor en kijken hun ogen uit. Dan zie ik weer hoe leuk het is.”

“Een schizofrene combinatie van vrijheid en gevangenschap”
Pompen of verzuipen

De eerste twintig jaar leefde Ansfried naar eigen zeggen als een clochard op zijn eigen schip. “Dat waren geen normale woonomstandigheden. Zeer primitief. Alles was van ruw ijzer, stof, rot, vet, bende. Een enorme chaos om het schip weer af te breken. Altijd troep, altijd gesleep met materialen. De verbouwing heeft overigens ook wel vertraging opgelopen door de freakfeesten met grandioze feestdecors die ik hier hield. Hoe ik het volhoud vraag ik me ook af. Dat slaat weer op die paradox tussen vrijheid en een gevangenis. Als ik denk aan wat er nog moet gebeuren, verzuip ik absoluut. Ik zet dus mijn verstand op nul en mijn blik op oneindig en kijk alleen maar naar het volgende stapje.” Nog steeds is het voor Ansfried behelpen. Een wc of douche heeft hij namelijk niet. “Ik ben al weken zoet met de eeuwige bouw van de badkamer, met geweldige hulp, gelukkig. Maar dat is heel moeilijk en duur. En ik wil ook dat het mooi wordt. Esthetica is voor mijn belangrijker dan of iets praktisch is. Mijn idee voor de wc bijvoorbeeld: ik wil een soort telefooncel maken, geheel bekleed met spiegels. Inclusief de vloer en het plafond. Aangezien de wc altijd het kleinste kamertje wordt genoemd, wil ik door middel van die spiegels een oneindige ruimte maken.”



woonboot Zwolle
Morele strijd

Dromen voor zijn boot heeft Ansfried nog genoeg. “Maar die dromen heb ik al duizend keer bijgesteld. Ik heb een heel boek volgetekend met de meest bizarre interieurs. Als ik de sanitaire voorzieningen voor elkaar heb, dan moet ik toch eens na gaan denken om weer kalm aan te gaan doen en weer leuke dingen op te pakken zoals schilderen. Het komt toch nooit af. Ik word ook ouder, vermoeider, dingen worden duurder en ik heb vaak specialistische hulp nodig. Ik twijfel elke dag of ik hier moet blijven wonen. Slinger heen en weer tussen crisis en kalmte. Over tien jaar kan ik het fysiek gezien misschien niet meer aan om hier te wonen, ben ik te oud. Maar waar moet ik dan heen? Dat is moreel een enorme strijd. Een flatje in de stad is voor mij te claustrofobisch.”



woonboot Zwolle  woonboot Zwolle
DEEL:

Plaats een bericht



CAPTCHA Image
Reload Image



11 Reacties