15 APRIL | TEKST: MARIEKE ENTER | FOTOGRAFIE: JARNO KRAAYVANGER

Binnenkijken bij ...

Club Venus

Al meer dan dertig jaar heeft de naam ‘Club Venus’ een magische klank in het Zwolse. De klank van erotiek, opwinding, de verboden vrucht. Niet iedereen mag deze hemel voor heren zomaar betreden. Maar Zwolse Peperz wel.
Uitgerekend op Valentijnsdag trekken we de stoute schoenen aan en drukken we op de bel van de bekendste voordeur van de Kalverstraat. Hoewel we duidelijk niet tot de reguliere clientèle behoren, worden we toch binnen gelaten. Barman Fred verwelkomt ons vriendelijk, maar met hoog opgetrokken wenkbrauwen: wat willen die lui? Vanuit de verte nadert het getik van naaldhakken op de harde vloer. Van de dames, schaars gekleed uiteraard, krijgen we eveneens verbaasde blikken als ze ons in het oog krijgen. We steken maar van wal: dat ons initiatief draait rond ‘de smaakmakers van de stad’ en dat een portret van een erotisch walhalla als Club Venus natuurlijk niet mag ontbreken. De dames druipen af, Fred moet lachen. Hij beaamt dat ‘passie’ erbij hoort, maar wil eerst overleggen met de eigenaar.
Sappige verhalen
Een paar weken later zijn we terug. De eigenaar wil wel meewerken aan een verhaal. We mogen zelfs foto’s maken, zo lang de dames maar niet herkenbaar in beeld zijn. Daar kunnen we mee leven. Van de eigenaar mogen we Fred alles vragen, maar van Fred mogen we niet alles opschrijven. Discretie is natuurlijk uiterst belangrijk voor een club als Venus. We moeten de pen dus neerleggen bij de écht saillante details, terwijl Fred meer dan genoeg sappigs te vertellen heeft. Over de beginjaren van Club Venus, toen de vorige generatie nog de scepter zwaaide over Venus en prostitutie nog illegaal was en niet zo gereguleerd als nu. “Ik reed toen nog op de taxi en leverde hier regelmatig klanten af”, vertelt Fred. “Sommige klanten hadden het nogal breed – zwart geld, denk ik achteraf – en vroegen mij dan te wachten tot ze eh, voldaan waren. Dan wachtte ik hier aan de bar en zodoende werd ik goede maatjes met de toenmalige eigenaar, en later met z’n opvolger.”
“Ik stel klanten op hun gemak en help ze bij het maken van hun keuze.” 

Fred van de lange kant
‘Het is hier geen café’
Sinds een jaar of zes staat Fred zelf achter de bar van Venus. Hij is tegelijkertijd barman, sociaal werker en vertrouwenspersoon, zo omschrijft hij zijn werk. “Ik stel klanten op hun gemak en help ze bij het maken van hun keuze voor een dame.” Niet dat klanten per se met een dame ‘naar achteren’ moeten, zoals Fred het noemt. De vier kamers (waarvan een met een bubbelbad dat momenteel niet bubbelt) zijn er weliswaar niet voor niets, maar een paaldans of lapdance is ook prima. Alleen ‘gewoon’ een drankje drinken is eigenlijk niet de bedoeling. “Het is hier geen café natuurlijk”, aldus Fred.
Echtgenotes en familiesfeertje
Fred legt als gastheer niet alleen de klanten, maar ook de dames in de watten. “Ze zijn hier niet in loondienst; ze bepalen zelf of en wanneer ze werken. Wij zijn dus niet ‘de baas’ en zo gaan we hier ook niet met elkaar om”, vertelt hij. “Er hangt een familiesfeertje, ook met de dames. Ze vertellen me vrijwel alles. Wat er op de kamers gebeurt, is in principe hun zaak – wij gaan daar niet over, dat bepalen ze zelf. Maar ik hoor wel eens iets en dat zijn soms hilarische verhalen. Zeker als klanten een tikkie teut en dus overmoedig worden, willen er nog weleens grappige dingen gebeuren. De details kan ik je niet vertellen – discretie, hè – maar je kunt je er vast wel wat bij voorstellen. Laat ik het zo zeggen: iedereen heeft zo z’n eigen erotische wensen en voorkeuren. De echtgenotes willen daar niet altijd in meegaan, dus die mannen komen dan hier. Al komen de meeste klanten naar Venus voor gewoon voor een goed potje rechttoe-rechtaan. Ook opmerkelijk veel jongelui, trouwens. Die hebben denk ik geen zin in dat gedoe van een meisje versieren.”
Potje en dekseltje
Tijdens het gesprek – het is nog vroeg in de avond – druppelen de dames binnen. Ze drinken koffie, werken hun make-up bij, checken elkaars outfit en dollen wat met Fred. Het valt op dat het een gevarieerde groep is: jonger, ouder, dunner, voller, oer-Hollands of juist exotisch. Geen toeval, vertelt Fred. “Smaken verschillen, hè. Daarom letten we goed op de samenstelling van de groep dames. Op ieder potje past een dekseltje. Bij Venus moet iedere klant iets van z’n gading kunnen vinden en goed aan z’n trekken komen. Het is gelukkig een vrij hechte groep, we hebben niet veel verloop. Sommige dames zitten al tien jaar in het vak, die weten prima hoe ze een man moeten behagen. Van hen leren de jongere meiden de fijne kneepjes van het liefdesspel. Tenminste, als ze blijven: sommige jonge meiden verwachten gouden bergen van dit werk. Maar ook in deze sector is de crisis merkbaar, hoor. Dit is geen vak voor goudzoekers.” Wordt Fred zelf niet beïnvloed door het schaars geklede vrouwelijk schoon om hem heen? “Welnee. Op een gegeven moment heb je alles wel gezien. Ik kijk nergens meer van op. En ik zeg altijd: als je alle dagen biefstuk eet, dan wordt dat ook een sleur – dan ben je heel blij met een speklapje.”
Alleen voor echte heren
Wie weleens met eigen ogen wil binnenkijken bij Club Venus: dat gaat niet zomaar. Voor vrouwen is het sowieso verboden terrein, tenzij je er wilt werken of als klant je man of vriend wilt verblijden met een threesome waaraan je zelf deelneemt. Niet omdat Venus zelf zo eenkennig is, maar vanwege het strikte toezicht: het prostitutieteam van de politie wil misstanden voorkomen. Gelukkig kon er een uitzondering worden gemaakt voor Zwolse Peperz. Maar zelfs als man word je niet automatisch toegelaten. Fred vindt het belangrijk dat hij alleen mannen binnen laat die ‘vrouwen behandelen zoals je een vrouw hoort te behandelen’, zoals hij het uitdrukt. Stomdronken of agressieve types kunnen de toegang dus vergeten, maar ook bij twijfelgevallen kiest Fred liever voor de goede sfeer en veiligheid in de club dan voor omzet. “Ik ben geen uitsmijter en wil dat ook niet worden”, verklaart hij. “Ik heb behoorlijk wat mensenkennis opgedaan in mijn tijd op de taxi en in deze club. Als ik het niet vertrouw, dan doe ik gewoon de deur niet open. Misschien is dat soms onterecht, maar dat moet dan maar. Mensen komen hier voor hun plezier, snap je? We hebben hier vrijwel nooit rottigheid en dat wil ik graag zo houden.” 

Club Venus Zwolle
Met dank aan de dames van Venus voor het (onherkenbaar) poseren.
DEEL:

Plaats een bericht



CAPTCHA Image
Reload Image



1 Reacties